Manon schrijft

STOP!

Vandaag – tijdens mijn wandeling over onbekend terrein – liep ik door een veld met koeien 🐄. I love it! Opgegroeid in een heel klein dorp weet ik dat koeien meestal vriendelijk zijn en meer bang zijn van ‘ons mensen’. Wel loop ik alert door ‘hun’ veld. Ik merk dat, doordat ik minder ontspannen loop, er meer spanning in mijn lijf is. Vooral in mijn benen en billen, mijn adem is wat hoger. Mijn lijf voelt wat strakker. Ik houd de dames in de gaten. Als ik het poortje op een afstandje zie, kijkt een jonge koe me wat nieuwsgierig aan. Ze is nog wat minder bekend met mensen. Ze maakt wat gekke bokkensprongen en huppelt mijn kant op. Gewoonlijk hilarisch een koe die huppelt of rent, maar nu reageert mijn lichaam anders.

In een split second: ga ik richting het water? Ga ik rennen? Nee…ze is banger van mij (hoop ik). Het gaat zo snel. Ik zet mijn voeten stevig op de grond, maak mezelf wat groter, hef mijn hand op en zeg: ‘STOP’. Ze stopt. We kijken elkaar even aan. Het is goed zo. Ik loop door, nog alert en haar in de gaten houdend, terwijl de adrenaline langzaam zakt. Ik lach. 

Keuze

Deze reactie van vechten of vluchten op een spannende situatie of stress gebeurt ook in het dagelijkse leven… zonder koeien. Bijvoorbeeld op je werk als je feedback krijgt, iemand het niet met je eens is of je opmerkingen krijgt over het voorstel dat je had voorbereid. Wat doe jij dan? Ga je vechten door bijvoorbeeld de discussie aan te gaan of de ander ook opmerkingen te geven. Misschien bal je je vuisten wel? Of vlucht je van het niet fijne gevoel en verlaat je zo snel mogelijk de ruimte of schiet je naar je hoofd? Misschien praat je het wel goed of straf je jezelf dat je het niet goed gedaan hebt? Als het voor je werkt, prima! Niks meer aan doen.

Maar heb je hier nu last van doordat je te vaak op scherp staat… Met haptotherapie word jij je bewust van jouw manier van reageren en hoe dit voelt in jouw lijf. En… kun je ontdekken wat je nog meer in huis hebt. Je krijgt keuze.